Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Κομματια στη Λευκωσια :)


5 ρετσινες ...... μπορεί και περισσότερες...και τώρα ούτε που μπορώ να γράψω σωστά....και κάτι μπύρες από φράουλα, από μήλο και από αχλάδι....μηλίτης....απίστευτος συνδυασμός μπύρας και ρετσίνας...ΝΑΙ!!!!Είμαι κομμάτια!!!!και μπήκα να γράψω στο blog...!!
Μου λείπετε όλοι...Αλλά πιο πολύ μου λείπει η ζωή μαζί σου!!Να κοιτάζω τ' αστέρια και να ξέρω ότι κάποιος με κοιτάζει από την άλλη πλευρά!!
Μου λείπεις τόσο πολύ!!!δεν μπορώ να γράψω σωστά αυτά που θέλω...Όλα ένα πείραμα είναι...και τώρα δοκιμάζω να δω τί γίνεται όταν δεν ακολουθάς τους κανόνες όταν κάνεις απανωτά τα λάθη και ΔΕΝ ξέρεις που στο διάολο πας....Για πιό λόγο να μπω στο γαμημένο το στρατό;; Εκπαίδευση και εμπειρίες ζωής...ΑΡΧΊΔΙΑ... Ο πιο άχρηστος και μαλακισμένος χρόνος στη ζωή μου...Κοντεύω να γίνω αλκοολικός και μου θυμίζει παλιά που κόντευα να γίνω αλκοολικός....ΝΑΙ !!! Είμαι κομμάτια!!Επειδή μου λείπει η αγκαλιά σου, επειδή μου λείπουν τα χείλη σου, επειδή μου λείπει το χαμόγελό σου,...μου λείπει η ανάσα σου...δίπλα μου... όταν κοιμόμαστε μαζί το βράδυ...
ΝΑΙ!! Είμαι κομμάτια από τις 3 το μεσημέρι.. so what ???? So what ??? Που λέει και το τραγούδι....Τί στο διάολο θέλεις;;; Ναι είμαι κομμάτια και αργώ να πληκτρολογίσω So what ??? So what ??? So what ??? So what ??? So what ??? So what ??? So what ???
Πιός έχει πρόβλημα με αυτό;;;;
Ανοίγω και πίνω μια γουλιά από τον νέο μηλίτη από αχλάδι...μετά από 10.000 ρετσίνες...Καληνύχτα + όνειρα γλυκά....Ναι... Καληνύ....χχχχχτα .............

4 σχόλια:

  1. Ο στρατός τρελαίνει τον άνθρωπο.
    -Γκούρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φαντασου Σταθη που ουτε που με θυμαμαι να τα γραφω αυτα...Μετα ηπιαμε αψεντια και γυριζοντας στο θαλαμο βγαζαμε φωτο με τα σωβρακα.....Ο Γκουρο εχει πει μεγαλες κουβεντες..! Ελπιζω να περνατε καλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θελω να σου πω κατι ... θα σου μιλησω λογοτεχνικα οπως γραφεις ... καποια στιγμη πηραω τηλεφωνο σπιτι μου και με ζητησαν...ποιος ηταν?... στρατολογια ... επρεπε να παρουσιαστω στην θηβα στις 9 νοεμβριου του 2009 ... ηθελα ? ναι ... σιγουρα ναι... γιατι ? γιατι ειχα αναγκη απο ενα format...ναι γιατι ηθελα να μαθω να ειμαι στρατιωτης για να ξερω αν και οταν χρειαστει... εμαθα ? 100% μπορει και παραπανω ... ποιος με εμαθε ομως? οι ανωτεροι ? σιγουρα κατι πηρα και απο αυτους ... μπορει οχι απο ολους .... τα περισσοτερα τα πηρα απο εσενα .... απο τον κωστα ...τον σταθη ...τον μιχαλη ...τον βλαση...τον παναγιωτη...τον νικο ...να μην σε κουραζω με ονοματα... απο ολουσ αυτους που με ανεχτηκαν 7 μηνες ... απο ολους αυτους που ανεχτηκα 7 μηνες ... απο ολουσ αυτους που με αναγκασαν να ανεχομαι... μεγαλωσα στο στρατο...πολυ ? δεν ξερω ... σημασια εχει πως για μενα αξιζε εστω και αν ηταν μια στιγμη... ευχαριστω αυτους που με αναγκασαν να μπω στο στρατο ... γιατι? επειδη εκτος απο αυτα που αναγκαστηκα να κανω ηρθαν και αυτα που επιθημουσα... να γνωρισω... να νιωσω .... να κανω ... να ζητησω ... να ευχαριστηθω ... ισως να μην ειχα την ευκαιρια ουτε καν να γραφς σε σενα αυτη την στιγμη... ποιος μαλακας κοιταει ενα blog ενος τρελου που γραφει γι'αυτον? μην κοιτας μονο τι σου πηρε ο στρατος κοιτα τι σου εδωσε ... οτι και αν ειναι αυτο... βαλτα στην ζυγαρια ...σκεψου το και μιλαμε ... φιλακια ρε σειρα ... να προσεχεις ...!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αρχικά να σου πω οτι με συγκνισε αυτό που έγραψες. ...Έχεις δίκιο. Εδώ υπερβάλω όπως υπερβάλει κάποιος μεθυσμένος σε μια ξένη πόλη που του λείπουν όλα όσα είχε συνηθήσει τόσο καιρό. Αλλά πώς μπορώ να γράψω για τα συναισθήματά μου χωρίς να υπερβάλω??? Τα συναισθήματα είναι από μόνα τους μια υπερβολή... Σίγουρα είδα αδιαφορετικά πράγματα, άτομα και απόψεις στο στρατό, και αυτό είναι από τα καλύτερα που θα θυμάμαι. Ποτέ δεν υποεκτίμησα αυτα που εζησα εκεί (βλέπε: http://wordsonmusic.blogspot.com/2010/03/blog-post.html ) ποτέ δεν είπα οτι δεν άξιζε, αλλιώς ποτέ δε θα γνώριζα και ένα μαλάκα που θα καθόταν και θα διάβαζε το blog ενός τρελού. Απλά πρέπει να νοιώθουμε πολύ τυχαιροί που βρεθήκαμε και δέσαμε όλοι μαζί τόσο καλά και κατα κάποιο τρόπο, στην παρέα μας, συμπληρώναμε ο ένας τον άλλον, βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον... Να είσαι καλά! Θα τα πούμε και απο κοντα κάποια στιγμή. Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή